arrow_drop_up

Sinds de zomervakantie tot nu zijn er toch al weer veel dingen gebeurd. Mooie gebeurtenissen, maar ook zware tijden.

In de laatste week van de zomervakantie is er een nieuwe jongen komen wonen. Hij heet J. en woont door de weeks bij ons en het weekend gaat hij naar huis. J kent Annemarie van school dus zij waren al bekend met elkaar. Het is normaal dat elk kind een periode heeft van wennen, dat noemen wij de witte broodsweken. Hij leert iedereen in huis kennen, hij leert de regels, de gang van zaken in het Koningshuis. Dat is soms wel eens lastig, want dat is soms anders dan thuis. Daarnaast gaat hij natuurlijk naar school en zit hij ook nog eens in het laatste jaar, groep 8. Dat is allemaal spannend, al die veranderingen is soms moeilijk, maar het valt ons altijd weer op wat een flexibiliteit kinderen soms hebben. In het begin zat hij echt “op het puntje van zijn stoel”. Wanneer ga ik weer naar huis?

Dan is het soms moeilijk om iets te bereiken, want zijn houding is dan niet een meewerk-houding, juist het tegenovergestelde. De laatste weken begint deze houding te veranderen, het lijkt erop dat hij zich meer thuis voelt en daardoor ook meer meedoet in het samen iets doen. Zoals spelletjes, koken of andere zaken.

Nu hebben wij dan maar liefst 5 kinderen in huis; A, B, M, S, J.

(Leuk he, die afkortingen? )

Alle vijf met een auditieve beperking en daarnaast nog gedragsproblemen of gedragsuitdagingen, hoe je ze wil noemen.

A en B zijn begonnen in het voortgezet onderwijs, dat heb je misschien eerder gelezen in een blog. Hoe het met hen gaat? Het gaat zeer goed. A heeft zijn eerste rapport al binnen en daar mogen wij zeker niet over klagen. Bijna alles boven een 7. Hij is een echte uitblinker in sport daar heeft hij een 8,3 voor. Dat is toch geweldig. Maar ja, hij is onze voetballer. B heeft het wel lastig gehad in het begin, maar dat gaat ook steeds beter. Het is allemaal wennen aan nieuwe regels, nieuwe juffen en huiswerk. Voor “gewone” kinderen is dit al lastig laat staan als je zelf ook nog een uitdaging in jezelf hebt zitten. Nou en dat is toch weer knap overwonnen!

Je kunt begrijpen met vijf kinderen in het gezinshuis, twee kinderen die in het voortgezet zijn begonnen en een nieuw kind die in groep 8 zit, dat het allemaal flink aanpoten is.

Omdat wij een gezinshuis zijn, een eigen bedrijf komt daar natuurlijk ook nog meer bij kijken. Zoals handelingsplannen, het keurmerk, inspectie, boekhouding en alle andere dingetjes die geregeld moeten worden. De twee dagen die ik, Annemarie, nog voor de klas stond werden meer een belasting, terwijl ik een paar jaar geleden besloten had om voor de klas te blijven staan als een afleiding van het werk in ons gezinshuis. Maar het was wel een ontzettend lastige keus, een heus dilemma. Allebei vind ik ontzettend leuk om te doen en lesgeven zit dan ook echt in mijn bloed, maar ja, ik wil ook wel gelukkig leven en niet over een paar jaar kapot neervallen, omdat ik te lang ben doorgegaan met iets wat mijn lijf niet aan kan.

Mijn ontslagbrief ingeleverd, een shockwave door de school, hele lieve berichten van collega’s en collega’s die naar mij toe kwamen om het er even over te hebben. Oooooh, wat ga ik hen ook missen!!

Nog geen week later gebeurd er iets vreselijks, B wordt ziek en hij lijkt echt ernstig ziek. Maar als wij zijn koorts opmeten is het 37,0 of 37,1. Hij loopt zo te ijlen en lopen kan hij al bijna niet, hij valt steeds om of gaat er bij zitten. Hij drinkt een hoop en als je denkt dat is wel genoeg, drinkt hij nog drie bekers. Met een heel hoog stemmetje praat hij tegen ons. Geen koorts, maar wel ijlen en hevig de weg kwijt. Jonathan belde de HAP, hij beschreef de situatie en de HAP vond dat hij maar met B moest komen. Eenmaal bij de HAP werden er vragen gesteld en werd B geobserveerd. Hij moest gelijk door naar het ziekenhuis en heeft daar in totaal acht dagen gelegen, voordat hij weer naar huis mocht. Acute suikerziekte was de uitkomst, zoveel suiker in zijn bloed, dat zijn lichaam het vocht niet meer kon opnemen, waardoor hij het vocht weer kwijtraakte en daarom zoveel aan het drinken was. De arme jongen was helemaal uitgedroogd en helemaal in shock.

Elke dag hebben Jonathan en ik om en om in het ziekenhuis gelegen. De ander was dan in het gezinshuis bij de andere kinderen. Het was allemaal heel spannend en ook zwaar, vermoeiend en belastend. Weinig slaap en hard doorwerken en het was heel eng of B er wel weer bovenop zou komen. Nu zijn we alweer vier weken verder en het gaat goed met B. Hij is na die acht dagen in het ziekenhuis weer thuis gekomen. Na een aantal dagen thuis mocht hij weer naar school. Maar we, hij, moeten nu letten op alles wat hij eet. Alles moet geteld worden en berekend. Moet er dan insuline bij of is zijn suiker juist te laag? Daar moeten we elke keer naar kijken. Het neemt weer veel werk in beslag en dat dit voor levenslang is begint ook nu bij B binnen te dringen.

Wij zijn blij dat hij nog leeft, dat hij weer de oude begint te worden, dat hij weer op krachten komt, want hij leek echt een zielig vogeltje dat uit het nest was gevallen en daar op de grond lag. Nog niet kon vliegen, maar ook zijn pootjes niet kon gebruiken om naar veiligheid te lopen. Vreselijk om je zo hulpeloos te voelen….

Gelukkig ging het snel weer goed met B, want hij en de andere kinderen wilden natuurlijk wel Sinterklaas vieren. Sommige kinderen vierden het thuis bij hun ouders en de kinderen die bij ons bleven hebben ook een fantastisch Sint-avondje gehad.

Met de familie van Annemarie hebben we heerlijk met elkaar gegeten en de cadeautjes in de zakken opengemaakt. De jongens waren dit jaar oud genoeg om zelf ook iets te doen, dus de grote mensen hebben lootjes getrokken en voor de twee kleine neefje en nichtje hebben we cadeautjes gekocht en gewoon in de zak gedaan. Iedereen was blij, gelukkig en tevreden. B blij en gelukkig dat hij gewoon mee kon eten. En alle kinderen tevreden met alle cadeautjes die zij hebben gekregen.

Nu nog alle verjaardagen, dat zijn er reuze veel in december, de feestdagen zoals kerst en oud en nieuw. Dan verlaten wij het jaar 2016 en beginnen wij weer vol frisse moed aan een nieuw jaar. Het jaar vol veranderingen!

Iedereen fijne dagen en een mooi uiteinde gewenst, dat voor het nieuwe jaar je dromen werkelijkheid mogen worden. Weet wel dat je je daar ook zelf voor moet inzetten.

Liefs van ons allen, uit het gezinshuis…..